به نام او
بالأخره امتحانات و یک سری کارهای دیگر تمام شد و فرصت یافتم مطلبی در این وبلاگ بگذارم.
اول از همه پوزش می خواهم بابت کامنت هایی که در این مدت تأیید نشدند و هم اینک هم دیگر پاسخ به آن ها نفعی به کسانی که کامنت گذاشتند نمی رساند :( اصولاً هم اینگونه است کارهایی که به موقع و در زمان مناسب خودشان انجام نشوند، ارزش خود را از دست می دهند. مجدداً پوزش می طلبم و سعی می کنم کامنت های گذشته را پاسخ دهم، باشد که برای آیندگانی که از این وبلاگ بازدید می کنند، به درد بخورد.
اما برویم سر اصل مطلب ...
تمام شد!
آری کنکور امسال هم پایان یافت. با همه ی فراز و نشیب هایش. با همه ی درس خواندن و نخواندن ها؛ با تمام شب بیداری ها و مهمانی نرفتن ها؛ با همه ی ترازهای خوب و بد؛ با همه ی امید و ناامیدی ها؛ با همه ی خسته شدن ها و بریدن ها؛ با همه ی با انگیزه بودن ها. چه روزها که معلمان و اطرافیان در ما شور و انگیزه ای بی نظیر در ما برای رسیدن به هدف هایمان ایجاد کردند. چه روزها که خدا را در تک تک لحظات زندگیمان یافتیم، به او نزدیک شدیم و تنها به او توکل کردیم. هر وقت تراز خوبی می آوردیم او را شکر می کردیم که بهمان کمک می کند و هر وقت هم تراز بدی آوردیم بازهم او را شکر کردیم که تلنگری بهمان زده که بیشتر تلاش کنیم و به خودمان مغرور نشویم که این غرور بزرگترین آفت در نزدیکی به اوست. آری، به او ایمان داریم و می دانیم هر سرنوشتی که برایمان رقم بزند -چه دلخواه ما باشد ، و چه نباشد- به صلاح ماست.
اما در این فرآیند یک ساله، بعضی چیزها همیشه تَکرار می شوند؛ هنوز آیات خداوند در قالب تست ارائه می شوند، هنوز کمپانی های بزرگ وابسته به کنکور بر درآمدشان می افزایند، هنوز ملاک ارزیابی دانش آموزان 250 تست است که فرد پس از 12 سال درس خواندن باید تنها در چهار ساعت مهارت هایش را نشان دهد، هنوز افراد و مشاوران زیادی از این شرایط خاص کنکوری ها سوءاستفاده می کنند ( وحتی از دایرکت اینستاگرام هم برای جمع کردن مشتری استفاده می کنند!)، هنوز هم عده ای از کسانی که از این رقابت جان سالم به در بردند به آنچه که در گذشته بودند و قول و قرارهای خود پشت پا می زنند و ...
اما چه کنیم که اگر کنکور نباشد فلان بچه ی روستایی که انگیزه و استعداد بی نظیری دارد، بدون کنکور نمی تواند هیچ آینده ی درخشانی برای خود متصور شود. و همین مسئله کافی است که عده ای کنکور - این نماد بزرگ بی عدالتی- را گامی در تحقق عدالت اجتماعی بدانند! نمی دانم، شاید بخشی از این موضوع تقصیر خودمان باشد. وقتی رشته ای با حدود 2 تا 3 هزار ظرفیت ، حدود 580هزار متقاضی دارد، حاکمیت چه چاره ای می تواند بیندیشد؟ که مشکل از خودمان است. گاهی فکر می کنم مردم کشورمان دو دسته اند. دسته ی اول آن هایی که تنبل اند و تکلیف شان مشخص است. دسته ی دوم هم با آنکه کوشا هستند اما معتقدند کار کردن شان باید کاملاً در یک مسیر مشخص و از پیش تعیین شده ای باشد (اصظلاحاً به این وضعیت "خرکاری" می گویند!) . می گویند چرا باید فلان رشته ای برویم که آینده ی کاری ندارد؟ در این میان اما حلقه ی مفقوده ی مردم ما «خلاقیت» است. هیچ کس به فکر این نیست که راه خودش را بیافریند، لذا همگی به فلان رشته ای فکر می کنند که مثلاً ده سال بعد درآمد و سطح اجتماعی خوبی دارد و نکته ی جالبتر اینکه حتی در این فکر کردن هم از هم تقلید می کنیم! (کاری به استثنائات تک و توک که اینگونه فکر نمی کنند نداریم، در مورد عموم بحث می کنیم) هیچ کس از خود سوال نمی کند که خب چه لزومی دارد من کنکور بدم و دانشگاه بروم؟ حال آنکه چندان علاقه ای به علوم سختی که در دانشگاه ارائه می شوند ندارم. (به شخصه این بی انگیزگی نشبت به علم را در بسیییییاری از دانشجویان مشاهده میکنم)
بگذریم... کنکور، خوب یا بد، هم اینک از نظر مسئولان تنها چاره برای تعیین آینده ی جوانان این سرزمین مان است. نمی دانم کنار آمدن با این موضوع چقدر درست است و اصلاً چقدر می تواند سخت باشد اما می توان از منظر دیگری نیز به قضیه نگاه کرد! ما می خواهیم در یک آزمون شرکت کنیم، سعی می کنیم تا می توانیم خود را برای آن آماده کنیم و بهترین خودمان باشیم. همین! و نتیجه را به خدا می سپاریم. می دانیم کنکور پایان کارمان نیست، بلکه زندگی پس از آن آغاز می شود و این خودمان هستیم که میتوانیم از دانشگاه آزاد بشویم موسس دیجی کالا که بزرگترین کمپانی اینترنتی ایران است؛ یا اینکه مثل فلان دانشجوی شریف بشویم راننده ی تاکسی!
در ضمن دوستان گرامی برای ارتباط بیشتر با شما عزیزان یک بات راه اندازی کردم که اگر کامنت تون جواب داده نشد یا هر صحبت و نظر و انتقاد و پیشنهادی داشتید برای وبلاگ، در این آدرس پیام بدید:
@konkori94_blogfa_bot
پ.ن: اگه خدایی نکرده روزی تصمیم گرفتید وبلاگ گروهی راه اندازی کنید، هرگز، هیچ وقت، و در هیچ شرایطی از افرادی که شخصیت باثبات ندارند استفاده نکنید؛ ناگهان می بینید که تصمیم می گیرند تمام نوشته هایشان را پاک کنند و اصطلاحاً دست تان می ماند در پوست گردو :|
پ.ن2: راستی کنکوریای عزیز کنکورتون چطور بود؟ فکر کنم همین هفته است که نتایجش بیاد. اگه خواستین رتبه و رشته ای که می خواید برید رو تو قسمت کامنت های این پست بنویسید :)
نویسنده پست: مهدی
ما را در سایت قدم به قدم تا کنکور دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 14